Czytaj także -

Aktualne wydanie

ss 2018 12 okladka

Swiat-Szkla-V1B-BANNER-160x600-PL-BAUEDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK

EDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK 

 

facebook12

czytaj newsy Świata Szkła

- więcej szklanej architektury

 

Baztech

Miesięcznik Świat Szkła

indeksowany jest w bazie

czasopism technicznych

 

 

 konferencja 2018 banner

konferencja 12 kwietnia 2018 1a

baner-2-krzywe

baner konferencja 12 2017

 

Wydanie Specjalne

 

Fasady przeszklone termika akustyka odpornosc ogniowa 2016

 

okna pasywne 2015a

 

Fotowoltaika w architekturze okladka

 

20140808Przegrody przeciwpozarowe

 

konstrukcje szklane

 

20140533 Konstrukcje przeszklone 2

 

katalog 2018 a

 RODO

  

 lisec SS FastLAne

 

 windoor tech550x120

 

 

* Badania odporności ogniowej przeszklonych ścian osłonowych. Część 2
Data dodania: 11.11.12

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ściany zewnętrzne budynku (do których to zaliczane są ściany osłonowe) powinny posiadać klasę odporności ogniowej od EI 30 (o i) do EI 120 (o↔ i) w zależności od klasy odporności pożarowej budynku, przy czym wymagania te dotyczą w głównej mierze pasa międzykondygnacyjnego wraz z połączeniem ze stropem.

 

 

Przygotowanie urządzeń i sprzętu pomiarowego przed badaniem [2], [5], [7]

Element próbny
Jeżeli ściana osłonowa poddana jest ocenie zgodnie  z kryterium izolacyjności ogniowej, to do jej nienagrzewanej powierzchni należy przymocować termoelementy powierzchniowe (rys. 5) służące do pomiaru temperatury średniej i maksymalnej. Rozkład termoelementów zależny będzie od tego, czy element nagrzewany jest od zewnątrz czy od wewnątrz.


Rozkład termoelementów na danych powierzchniach przedstawiony został w tabelach 3 (nagrzewanie od wewnątrz) i 4 (nagrzewanie od zewnątrz). Termoelementy umieścić można również na zamocowaniach w celu uzyskania informacji służącej do oceny możliwej redukcji wytrzymałości konstrukcji tych zamocowań.


Ponadto należy pamiętać o tym, że termoelementy nie mogą być umieszczane bliżej niż 100 mm od części wydzielonej, która nie jest oceniana pod względem izolacyjności ogniowej oraz o tym, że w przypadku, gdy badany element jest niejednorodny (tzn. zawiera powierzchnie wydzielone większe niż 0,1 m2, o spodziewanych innych poziomach izolacyjności ogniowej, czego dobrym przykładem mogą być przeszklenia), wtedy każda część wydzielona musi być indywidualnie monitorowana z uwagi na przyrost temperatury średniej. Na każdej części wydzielonej powinny się znajdować przynajmniej 2 termoelementy (jeden termoelement na każde 1,5 m2 powierzchni części wydzielonej).

53-rys5

 Rys. 5. Schemat budowy termoelementu powierzchniowego (wymiary w mm)

 53-rys6

Rys. 6. Schemat budowy termoelementu ruchomego (wymiary w mm)

 

Laboratorium badawcze powinno być również wyposażone w termoelement ruchomy (rys. 6), który umożliwia pomiar temperatury w miejscach innych niż wyszczególnione w tabelach 3 i 4, w których z różnych przyczyn może nastąpić przekroczenie temperatury kryterialnej. 

 

Tabela 3. Rozkład termoelementów na powierzchni badanego elementu (numeracja powierzchni zgodnie z rys. 4)

53-tab1

 

*) Termoelement występuje tylko w przypadku gdy wymagana jest ocena wg kryterium izolacyjności ogniowej uszczelnienia pionowej liniowej szczeliny
**) Termoelement występuje tylko w przypadku gdy występuje połączenie uszczelnienia
P1÷6 Powierzchnie zgodnie z PN-EN 1364-3
UH Uszczelnienie poziomej liniowej szczeliny
UV Uszczelnienie pionowej liniowej szczeliny

 

Tabela 4. Rozkład termoelementów na nienagrzewanej powierzchni badanego elementu (numeracja powierzchni zgodnie z rys. 5)

53-tab2

Rozpoczęcie badania [5], [7]
Temperatura otoczenia przed badaniem powinna wynosić 20°C (+/-10).


Nie dłużej niż 5 minut przed badaniem należy sprawdzić temperaturę początkową zarejestrowaną przez wszystkie termoelementy. Początkowa temperatura nienagrzewanej powierzchni ściany osłonowej oraz uszczelnień szczelin liniowych powinna wynosić 20°C (+/-10) i nie powinna różnić się od początkowej temperatury otoczenia o więcej niż 5°C. Natomiast termoelementy piecowe (płytkowe) powinny wskazywać temperaturę 30°C (+/-20). Badanie rozpoczyna się w momencie, gdy któryś z termoelementów płytkowych wskaże temperaturę 50°C.

 

 53-rys7

Rys. 7. Schemat budowy termoelementu do pomiaru temperatury otoczenia (wymiary w mm)

 

 

 53-rys8

 

Rys. 8. Schemat budowy przyrządów do pomiaru ciśnienia (wymiary w mm)

 

Przebieg badania oraz kryteria odporności ogniowej sprawdzane podczas testu [2], [7], [8]
Nagrzewanie elementu próbnego może być prowadzone wg tzw. krzywej standardowej lub krzywej zewnętrznej. Ponadto należy prowadzić piec w taki sposób ażeby ciśnienie u góry elementu próbnego nie przekraczało 20 [Pa]. Ciśnienie w piecu powinno  być monitorowane przez całe badanie, a dopuszczalne odchyłki to +/- 5 Pa w pierwszych 5 minutach badania i +/- 3 Pa w dalszej części badania. Przykładowy wykres ciśnienia w piecu mierzonego 0,25 m poniżej górnej krawędzi elementu próbnego przedstawia rys. 11.

 

53-rys9 

Rys. 9. Przykładowy wykres ciśnienia w piecu w trakcie badania


Pomiar przemieszczeń
Podczas badania należy prowadzić pomiar przemieszczeń. Chociaż nie ma związanych z nim kryteriów oceny właściwości użytkowych, to może być on istotny przy określeniu rozszerzonego zakresu wykorzystania wyników badania. Przemieszczenia należy mierzyć 50 mm od krawędzi swobodnej oraz w punkcie stanowiącym środek powierzchni nienagrzewanej elementu próbnego (z pominięciem powiększeń elementu poza ramą do badania lub poza symulowanym stropem i ścianami. Należy mierzyć wszystkie znaczące (tj. powyżej 5 mm) przemieszczenia elementu próbnego podczas badania.

 53-fot3

Fot. 3. Widok nagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 15 minucie badania

 

50-fot4

Fot. 4. Widok nagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 15 minucie badania


Kryterium szczelności (E) ogniowej

Szczelność ogniowa zachowana jest, jeżeli:

- tampon bawełniany nie ulegnie zapaleniu przez okres 30 sekund od momentu przyłożenia go do elementu próbnego;
- penetracja szczelinomierzem o grubości 25 mm, lub 6 mm na długości 150 mm, przykładanego do (powstałej w wyniku działania ognia) szczeliny nie była możliwa;
- nie wystąpiło utrzymanie się płomienia po stronie nienagrzewanej (nie pojawił się tam ogień ciągły trwający dłużej niż 10 s)

 

 53-rys10

Rys. 10. Przykładowy wykres temperatur średnich dla największej tafli szklanej (ściana
osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys11

Rys. 11. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na słupach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od wewnątrz)

 53-rys12

Rys. 12. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na ryglach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od wewnątrz

53-rys13
Rys. 13. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na uszczelnieniu poziomej
szczeliny liniowej (ściana osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 30,
nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys14
Rys. 14. Przykładowy wykres temperatur średnich dla największej tafli szklanej (ściana
osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od zewnątrz)

53-rys15

Rys. 15. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na słupach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-rys16
Rys. 16. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na ryglach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 30, nagrzewanie od zewnątrz)

53-rys17
Rys. 17. Przykładowy wykres temperatur średnich dla największej tafli szklanej (ściana
osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys18
Rys. 18. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na słupach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys19
Rys. 19. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na ryglach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys20
Rys. 20. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na uszczelnieniu poziomej
szczeliny liniowej (ściana osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 60,
nagrzewanie od wewnątrz)

53-rys21
Rys. 21. Przykładowy wykres temperatur średnich dla największej tafli szklanej (ściana
osłonowa o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od zewnątrz)

53-rys22
Rys. 22. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na słupach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od zewnątrz)

53-rys23
Rys. 23. Przykładowy wykres temperatur maksymalnych na ryglach (ściana osłonowa
o deklarowanej odporności ogniowej EI 60, nagrzewanie od zewnątrz)

 

Kryterium Izolacyjności (I) ogniowej
Izolacyjnością ogniową nazywamy zdolność danego elementu próbnego, będącego oddzielającym elementem konstrukcji budowlanej, poddanego działaniu ognia z jednej strony, do ograniczenia przyrostu temperatury na powierzchni nienagrzewanej powyżej danego poziomu.


Weryfikacja przyrostu temperatury średniej i maksymalnej przeprowadzana jest za pomocą termoelementów powierzchniowych (rys. 5), które mocowane są do badanego elementu za pomocą kleju odpornego na temperaturę

 

Kryterium Promieniowania (W)
Promieniowanie jest zdolnością elementu konstrukcji do wytrzymania oddziaływania ognia tylko z jednej strony tak, aby ograniczyć prawdopodobieństwo przeniesienia ognia w wyniku znaczącego wypromieniowania ciepła do sąsiadujących materiałów. 


Sposób pomiaru określa norma PN-EN 1363-2 Badania odporności ogniowej. Cześć 2: Procedury alternatywne i dodatkowe [6].


Elementy, dla których zostało ocenione kryterium promieniowania, powinny być zidentyfikowane poprzez dodanie litery W do klasyfikacji (np. EW 30).


Klasyfikacja tych elementów powinna być podawana jako czas, przez który maksymalna wartość promieniowania, mierzonego 1,0 m od nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego nie przekroczyła wartości 15 kW/m2.

 53-fot5

Fot. 5. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 30 minucie badania (nagrzewanie od wewnątrz)

 

53-fot6
Fot. 6. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 36 minucie badania (nagrzewanie od wewnątrz)

 

53-fot7
Fot. 7. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 60 minucie badania (nagrzewanie od wewnątrz)

 

53-rys8
Fot. 8. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 45 minucie badania (nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-fot9

Fot. 9. Widok nagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 45 minucie badania (nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-fot10
Fot. 10. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego w 61 minucie badania (nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-fot11
Fot. 11. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego po badaniu (nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-fot12
Fot. 12. Widok nienagrzewanej powierzchni elementu próbnego po badaniu (nagrzewanie od zewnątrz)

 

53-fot13
Fot. 13. Widok nagrzewanej powierzchni elementu próbnego po badaniu (nagrzewanie od zewnątrz)


Zakończenie badania [7], [8]
Badanie może być zakończone z jednego lub więcej następujących powodów:
- bezpieczeństwa personelu lub zbliżającego się
uszkodzenia wyposażenia,
- osiągnięcia wybranych kryteriów,
- życzenia Zleceniodawcy.


mgr inż. Bartłomiej Sędłak
Zakład Badań Ogniowych ITB
Wojskowa Akademia Techniczna


Bibliografia


[1] Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2012 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie


[2] PN-EN 1364-3 Badanie odporności ogniowej elementów nienośnych – Część 3: Ściany osłonowe pełna konfiguracja (kompletny zestaw)


[3] PN-EN 13501-2 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 2: Klasyfikacja na podstawie badań odporności ogniowej, z wyłączeniem instalacji wentylacyjnej


[4] PN-EN 1364-4 Badanie odporności ogniowej elementów nienośnych – Część 4: Ściany osłonowe częściowa konfiguracja


[5] PN-EN 1363-1 Badania odporności ogniowej – Część 1: Wymagania ogólne


[6] PN-EN 1363-2 Badania odporności ogniowej – Cześć 2: Procedury alternatywne i dodatkowe


[7] Sędłak B. Metodyka badań odporności ogniowej drzwi przeszklonych Część 1, „Świat Szkła” 3/2012


[8] Roszkowski P., Sędłak B. Metodyka badań odporności ogniowej przeszklonych ścian działowych „Świat Szkła”, 9/2011

 

Całość artykułu w wydaniu drukowanym i elektronicznym 

inne artykuły o podobnej tematyce patrz Serwisy Tematyczne

więcej informacj: Świat Szkła 10/2012

 

 

Czytaj także --

 

 

01 chik
01 chik