Czytaj także -

Aktualne wydanie

2019 07 okladka

 

       7-8/2019

 

20190444Swiat-Szkla-V4B-BANNER-160x600-PLEDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK

EDG Swiat Szkla Skyscraper 160x600 BAU OK 

 

facebook12

czytaj newsy Świata Szkła

- więcej szklanej architektury

 

Baztech

Miesięcznik Świat Szkła

indeksowany jest w bazie

czasopism technicznych

 

 

Wydanie Specjalne

 

Fasady przeszklone termika akustyka odpornosc ogniowa 2016

 

okna pasywne 2015a

 

Fotowoltaika w architekturze okladka

 

20140808Przegrody przeciwpozarowe

 

konstrukcje szklane

 

20140533 Konstrukcje przeszklone 2

 

katalog 2018 a

 

banner konferencja 04 2019

 RODO

 LiSEC SS Konfig 480x120

  

VITRUM Swiat Szkla Web

 

ift 480x105px RFT19 engl 

 

 GP19-480x105px

 

 GLASS 480X120

 

Szklenie gazochromatyczne w budownictwie
Data dodania: 19.08.11

Szklenie gazochromatyczne w budownictwie

Szklenie gazochromatyczne (GC) reprezentuje grupę technologii tzw. switchable glazing, tj. dającego się aktywować szklenia o zmiennych właściwościach przepuszczalności światła i energii słonecznej. Jego przepuszczalność jest regulowana w sposób kontrolowany. W szkleniu typu switchable – do którego należy także opisywane w numerze 3/07 „Świata Szkła” szklenie elektrochromatyczne (EC) – upatruje się rozwiązania stanowiącego połączenie skutecznej ochrony przed olśnieniem i przegrzewaniem z tradycyjną rolą okna jako przegrody doświetlającej i zapewniającej kontakt wizualny z otoczeniem.

Przypomnijmy, że działanie szklenia elektrochromatycznego oparte jest na wykorzystaniu materiałów elektrochromatycznych, które tworzą jego powłokę. Materiały te zmieniają swoje optyczne właściwości na skutek działania pola elektrycznego.

Efekt działania szklenia gazochromatycznego (zmiana właściwości optycznych) jest podobny. Inna jest natomiast budowa i zasada funkcjonowania. Z racji swej relatywnie prostej budowy, szklenie gazochromatyczne postrzegane jest przez niektórych za najbardziej obiecującą koncepcję technologii switchable.


 Zasada działania szklenia
     Ściemnienie powierzchni szklenia gazochromatycznego (GC) zachodzi dzięki wykorzystaniu właściwości mieszanki gazowej. Eliminuje to potrzebę wykorzystania prądu elektrycznego, jak ma to miejsce w przypadku szklenia elektrochromatycznego (EC).

     O zabarwieniu szklenia decyduje aktywny gaz przepływający przez pustkę pomiędzy warstwami szklenia. Gaz ten reaguje ze specjalną powłoką naniesioną na wewnętrzną powierzchnię szyby, powodując jej zabarwienie na kolor niebieski (ściemnienie) lub powrót do koloru neutralnego (rozjaśnienie). Efekt ten wiąże się ze zmianą właściwości fizycznych dotyczących przepuszczalności światła i energii słonecznej.

     Do zabarwienia wykorzystywany jest rozcieńczony wodór (poniżej 3% granicy spalania). Jest on dodawany do powłoki aktywnej optycznie naniesionej na powierzchnię szklenia. Optycznie aktywny komponent jest cienką (poniżej 1 µm) porowatą powłoką trójtlenku wolframu (WO3). Eliminuje on potrzebę stosowania transparentnych elektrod i warstwy przewodzącej jony, jak w szkleniu EC.

Powłoka ta, zwana gazochromatyczną jest pokryta cienką warstwą katalizatora. W układzie dwuszybowym, jaką tworzy zestaw szklenia GC, jest ona naniesiona od środka na powierzchnię szyby zewnętrznej. Wystawiona na działanie rozcieńczonego wodoru zabarwia się na niebiesko, zmniejszając wartość przepuszczalności światła (Tv) oraz całkowitej energii słonecznej (g) szklenia. Powrót do fazy przejrzystości i tym samym zwiększenie współczynnika „Tv” i „g” odbywa się z kolei dzięki oddziaływaniu tlenu [1],[2],[3].



Budowa szklenia
     Na wyposażenie szklenia GC składa się szklenie właściwe w postaci zestawu szyb izolacyjnych (ang. insulating glazing unit – IGU) oraz podłączony do szklenia system dopływu gazu, tj.: jednostka dostarczania gazu (ang. gas supply unit), rury przesyłowe i jednostka elektronicznej kontroli dopływu gazu (ang. electronic control unit).
     Jednostka dostarczania gazu składa się z elektrolizera i pompy. Elementy te podłączone są za pomocą rur przesyłowych do okna, tworząc obieg zamknięty przepływu gazu. Jednostka ta jest na ogół zintegrowana z fasadą budynku i dostarcza gaz w ilości wystarczającej do sterowania oknem o powierzchni ok. 10 m2.
     Przemiana fazowa następuje w odstępach 2-10 minutowych. Jednostka kontroli dopływu gazu pozwala na zarówno manualną jak i zautomatyzowaną kontrolę.
Pilotażowa produkcja gazochromatycznych zestawów IGU rozpoczęła się w 2002 roku. Największe powierzchnie szyb wynoszą ok. 1,5x1,8 m [1],[5]

Zestawy DGU
     Jak wspomniano powyżej, szklenie GC produkowane jest w podstawowej formie jako układ dwuszybowy (ang. DGU – double glazed unit). Zewnętrzną warstwę z powłoką gazochromatyczną stanowi szkło hartowane, wewnętrzną szkło typu „float” zestawione standardowo w konfiguracji 4-8-4.
     Zestawy DGU osiągają wartości współczynnika przepuszczalności światła „Tv” od 67% do 16% oraz przepuszczalności energii słonecznej „Te” od 60% do 12%.

Zestawy TGU
     Aplikacje budowlane w obrębie przegród zewnętrznych wymagają polepszenie właściwości termoizolacyjnych. W tym celu wprowadza się w zestawy trójszybowe (ang. TGU – triple glazed unit). Szyby zestawione są standardowo w konfiguracji 4-8-4-16-4. Szesnastomilimetrowa pustka stanowi przestrzeń termoizolacyjną. Przestrzeń o szerokości 8 mm pomiędzy szybą zewnętrzną a środkową tworzy pustkę dla przepływu gazu aktywnego. Na powierzchnię zewnętrzną szyby znajdującej się od strony pomieszczenia dodawana jest powłoka niskoemisyjna.
     Zmniejszeniu w stosunku do układów DGU, ulegają współczynniki „Tv”, którego wartości mieszczą się w zakresie 60% do 11%, oraz „Te” – o wartościach w zakresie 40% do 8% (stan spoczynku - stan maksymalnego ściemnienia).

Właściwości fizyczne w badaniach laboratoryjnych
     Dokładne pomiary współczynników „Tv”, „Te” i „g” w warunkach laboratoryjnych przeprowadzono w Instytucie Fraunhofera we Freiburgu pod kierownictwem dr Wernera Platzera [5],[6]. Badania dowiodły, że współczynniki te nie zależą jedynie od fizycznych właściwości szklenia, ale także od kąta badania promieni słonecznych na jego powierzchnię.
     Porównano ze sobą trójszybowe szklenie GC firmy Interpane z analogicznym szkleniem EC firmy Flabeg .
     Szklenie GC cechuje się większą rozpiętością wartości badanych współczynników. Są one generalnie jednak nieco wyższe (tab.1).
     Zmierzono także parametry dotyczące właściwości izolacyjności termicznej szklenia Interpane i Flabeg. Wartości współczynnika „U” wyniosły odpowiednio 0,9 W/m2K i 1,1 W/m2K.

Wpływ na środowisko fizyczne

Komfort termiczny
     W stanie pełnego ściemnienia szklenia GC, zyski słoneczne redukowane są ok. 3-krotnie w porównaniu do stanu spoczynku, co daje duże możliwości ochrony pomieszczenia przed przegrzewaniem. Pociąga to jednak za sobą zmniejszenie przepuszczalności światła słonecznego.
     Problem polega na znalezieniu właściwej – w sensie komfortu termicznego i wizualnego – równowagi pomiędzy przepuszczalnością światła i ciepła słonecznego. Z tego powodu zaleca się stosowanie dodatkowych elementów zacieniających.

     Współczynnik “U”, w zestawach potrójnie szklonych (TGU) cechuje się satysfakcjonującymi wartościami (ok.0,9-1,1 W/m2K), nie stanowiąc zagrożenia przemarzania.
     Szklenie GC podobne jak i EC, usuwa ciepło przez absorpcję, a nie odbicie. W związku z tym, zewnętrzna szyba ma tendencję do silnego nagrzewania się w okresach słonecznych. Okna wymagają produkcji w zestawach izolacyjnych z wypełnieniem gazem nie przewodzącym ciepła, przy zachowaniu warstwy z powłoką aktywną od strony zewnętrznej. Wymóg ten wynika z faktu, iż odczuwanie komfortu zależy nie tylko od wpływu temperatury powietrza otoczenia, ale także oddziaływania zimna lub ciepła wypromieniowywanego z powierzchni szyb, co może powodować odczuwanie dyskomfortu termicznego przez osoby znajdujące się w pobliżu okna.

     Niska wartość współczynnika „g” osiągana w fazie całkowitego ściemnienia w sposób szczególny predysponuje szklenie GC do aplikacji w klimatach południowych o dużym nasłonecznieniu (klimat śródziemnomorski, subtropikalny i tropikalny), a więc w klimatach, w których głównym problemem jest przegrzewanie się budynków i priorytet stanowią potrzeby chłodzenia. Jego walory uwypuklają się, gdy chodzi o minimalizację zysków słonecznych przy zachowaniu pełnego i ciągłego kontaktu wzrokowego z otoczeniem (np. w nasłonecznionych pokojach biurowych).

     Jednakże przydatność szklenia nie zawęża się do klimatów gorących. W strefach klimatu północnego, umiarkowanego i kontynentalnego szklenie to jest szczególnie przydatne w okresach letnich i przejściowych. Występują wówczas problemy z przegrzewaniem na skutek długo i nisko padających promieni słonecznych. Dotyczy to elewacji wschodnich i zachodnich, stąd największa przydatność omawianego szklenia w elewacjach o tych orientacjach.
     W chłodnych strefach klimatycznych ponadto, przegrzewanie wynika głównie z operacji słonecznej, a nie wysokiej temperatury otoczenia jak w klimatach południowych. Fakt ten zwiększa rolę szklenia GC jako szklenia przeciwsłonecznego.

     Poza badaniami laboratoryjnymi, Instytut Fraunhofera przeprowadził badania szklenia switchable w warunkach naturalnych, stosując je w oknach swojej siedziby we Freiburgu.
     W szklenie GC wyposażono jeden z pokoi biurowych (5x3,75 m gł./szer.) Taki sam pokój wyposażono również w szklenie EC. [6]
Wyniki badań pokazały, że w porównaniu z bardzo efektywnym konwencjonalnym systemem (z zewnętrznymi elementami zacieniającymi), pokoje ze szkleniem switchable utrzymują w pokojach zbliżony poziom temperaturowy. W godzinach, kiedy szklenie jest w trybie całkowitego ściemnienia, pokoje te mają jednak 3-5-krotnie wyższy poziom oświetlenia od pokoi z systemem żaluzjowym (żaluzje weneckie). Trzeba jednak dodać, że różnica ta zapewne zmniejszy się w momencie dodania tradycyjnego systemu zacieniającego (np. wewnętrznych żaluzji) do szyb switchable.
     Różnice poziomu temperatury wewnętrznej i oświetlenia naturalnego pomiędzy pokojami ze szkleniem GC i EC były niewielkie.



Komfort wizualny
     Mimo, iż szklenie switchable ma w założeniu łączyć zalety ochrony przeciwsłonecznej z rolą okna jako przegrody szklanej, to zgodnie uznaje się, że szklenie GC i EC nie jest w stanie obecnie zapewnić jednocześnie właściwej kontroli nad dostępem bezpośredniego światła, ochrony przed słońcem a przy tym stworzyć optymalne warunki oświetlenia naturalnego dla każdej czynności, przy każdym kącie padania promieni słonecznych i pełnego kontaktu wzrokowego z otoczeniem. Jako, że szklenie to musi spełniać zarówno rolę ochrony przed światłem jak i elementu wpuszczającego je do środka, trudne jest znalezienie optymalnej równowagi pomiędzy efektywnością energetyczną i bezpośrednią kontrolą dostępu słońca. Spełnienie pierwszego zadania odbywa się kosztem drugiego i na odwrót.

     W chwili obecnej szklenie switchable, w tym szklenie GC postrzegane jest bardziej jako uzupełnienie systemów zacieniających, niż element mogący samodzielnie spełniać wszystkie powyższe zadania. Niemniej jednak technologia ta staje się atrakcyjną alternatywą w sytuacjach, gdy zewnętrzne elementy zacieniające nie mogą lub nie powinny być zastosowane, m.in. w budynkach wysokich i wysokościowych.
     Główną zaletą szklenia w porównaniu z tradycyjnymi rozwiązaniami (np. okna z żaluzjami) jest możliwość zachowania całkowitego kontaktu wzrokowego z otoczeniem przez cały dzień.
     W porównaniu ze szkleniem EC, zaletą w omawianym aspekcie jest nieco większa rozpiętość wartości współczynnika TV, czyli większy zakres zmienności przepuszczania światła. Wyższa górna wartość wskazuje na przewagę w wykorzystaniu tego typu szklenia w pomieszczeniach o dużym zapotrzebowaniu na światło dzienne.



     Ściemnienie powierzchni szklenia wpływa na zmianę barwy obrazu oglądanego przez szybę. Obraz ten może wydawać się nienaturalny. Przywołując wyniki testów prowadzonych w Instytucie Fraunhofera, niektórzy użytkownicy nie zauważyli wcale zmian zabarwienia obrazu – nawet, gdy okno było w fazie całkowitego ściemnienia. Okna ze szkleniem switchable uzyskały akceptację u 2/3 badanych.
     Jednak pozostali użytkownicy wyrazili preferencję w stronę konwencjonalnego systemu, tzn. z wykorzystaniem żaluzji weneckich. Aż 45% z nich jako powód braku akceptacji podało drażniącą kolorystykę szklenia.
     Oznacza to, że percepcja barwy szklenia w kategoriach odczuwania komfortu wizualnego jest silnie subiektywna. Wolna, automatyczna przemiana fazowa może jednak zostać całkowicie niezauważona, co prowadzi to do wniosku, iż zmiana zabarwienia szklenia w aspekcie wpływu na barwę obrazu świata zewnętrznego nie musi powodować dyskomfortu.
     Niemniej jednak, silny niebieski odcień szklenia w fazie pełnego ściemnienia może, w niektórych przypadkach, wpływać na odbiór jaskrawości i kolorystyki pomieszczenia, powodując pewne problemy w wypełnianiu zadań, które wymagają niezafałszowanej barwy światła, jak np. w budynkach handlowych, laboratoryjnych, marketach spożywczych, muzeach etc.



Energooszczędność
     Symulacje zapotrzebowania na ogrzewanie i chłodzenie typowych celkowych pomieszczeń biurowych wykazują energooszczędność okien switchable w tym okien ze szkleniem GC w porównaniu z oknami tradycyjnymi ze szkleniem niskoemisyjnym i przeciwsłonecznym (tab.2) [6].
     Główne oszczędności energetyczne wynikają ze zdecydowanie zmniejszonej potrzeby wykorzystania urządzeń chłodzących i klimatyzacyjnych w tych pomieszczeniach. Dotyczy to wszystkich stref klimatycznych. Dla 30% udziału szklenia redukcja ta może wynosić ok. 20-60% mocy szczytowej. Co ciekawe, redukcja ta jest największa dla krajów północnych, najmniejsza dla południowych. Odzwierciedla to fakt, że wymogi chłodzenia w północnych strefach klimatycznych są spowodowane oddziaływaniem energii słonecznej, podczas gdy w krajach południowych w głównej mierze wysoką temperatura powietrza otoczenia.
     W tym aspekcie szklenie GC lekko ustępuje badanemu w symulacji szkleniu EC, co wynika z wyższych wartości współczynnika „g”. Fakt ten jednak przekłada się na korzystniejszy wynik w aspekcie oszczędności wynikających z zapotrzebowania na ogrzewanie.

     Uważa się, że podstawowa zaleta szklenia switchable polega na tym, że powoduje obniżenie potrzeby chłodzenia na podobnym poziomie jak szklenie tradycyjne z zewnętrznymi elementami ochrony przeciwsłonecznej, jednocześnie zapewniając zbliżony poziom zapotrzebowania na ciepło do tego, jaki zapewnia szklenie przeciwsłoneczne bez elementów zacieniających. Innymi słowy szklenie switchable może być traktowane jako element pasywnego chłodzenia latem, umożliwiając jednocześnie czerpanie pasywnych zysków słonecznych zimą i funkcjonując tym samym jako składnik pasywnego ogrzewania słonecznego.

     Małe zapotrzebowanie na chłodzenie dzięki zastosowaniu szklenia switchable daje możliwość utrzymania komfortu termicznego z wykorzystaniem jedynie metod pasywnego chłodzenia. Strategia wietrzenia nocnego dla przypadków Brukseli i Sztokholmu znacząco obniżyła liczbę godzin stanu przegrzania się pomieszczenia, redukując w ten sposób konieczność eksploatacji energochłonnych urządzeń klimatyzacyjnych. Efektywność tę można potencjalnie podnieść przez inne strategie pasywnego chłodzenia, np. zastosowanie masy termicznej, wysokich pomieszczeń, podziemnych wymienników ciepła.
     Należy jednak podkreślić, że pasywne chłodzenie jako jedyna strategia utrzymania komfortowego mikroklimatu wnętrza jest zasadne tylko w chłodnych strefach klimatycznych i nie nadaje się dla miejsc takich, jak Rzym, gdzie w ekstremalnych okresach, temperatura powietrza jest wysoka nawet nocą. W warunkach długo utrzymującej się wysokiej temperatury powietrza zewnętrznego, większą przydatność należy przypisywać szkleniu GC, jako szkleniu o niższym współczynniku „U”, które nie tylko skuteczniej chroni przed przemarzaniem budynku zimą, ale i przed przegrzewaniem się latem.

     Pozytywny wpływ na bilans energetyczny budynku może przynieść zastosowanie szklenia GC w połączeniu z innymi rozwiązaniami i systemami projektowania niskoenergetycznego, np. szklanymi ścianami dwupowłokowymi lub systemem komputerowego zarządzania budynkiem (BMS).

Zastosowanie w podwójnych elewacjach szklanych
     Szklenie GC, podobnie jak i EC przewidziane jest dla zastosowań w elewacjach jednopowłokowych. Niemniej zastosowanie tego szklenia jako zewnętrznej warstwy ścian dwupowłokowych może również przynosić pozytywne efekty.
     W zimie szklenie umożliwia w fazie spoczynku pasywne ogrzewanie słoneczne i, w pewnym stopniu, chroni przed olśnieniem i powstawaniem silnych kontrastów. Latem zaś daje możliwość nie tylko bezpośredniej ochrony przed przegrzewaniem, ale także, poprzez zmienność zabarwienia, kontroluje powstawanie efektu kominowego w przestrzeni międzypowłokowej, wpływając na poziom powstawania ciepłego powietrza w tej przestrzeni.

Współpraca z BMS
     Wzrost efektywności działania szklenia zarówno w systemach jedno- jak i dwupowłokowych może zostać osiągnięty przez podłączenie szyb do systemu zarządzania budynkiem (BMS). Daje to możliwość ciągłego dopasowywania jego parametrów do zmiennych zewnętrznych warunków środowiskowych, preferencji użytkowników i potrzeb funkcjonalno-użytkowych. Podłączenie okien do BMS może potencjalnie przyczynić się do znacznych oszczędności energetycznych przy zachowaniu komfortowych warunków oświetleniowych i termicznych.
     Teoretycznie każda szyba może być sterowana indywidualnie, choć zasadne wydaje się kontrolowanie kilku okien razem w grupach w ten sposób synchronizując indywidualną kontrolę. Zmiana stanu przejrzystości szklenia może następować jednocześnie w pokoju, całej fasadzie lub całym budynku.



Zagadnienia estetyczne
     Szklenie GC uzyskuje ciemnoniebieską barwę w stanie całkowitego ściemnienia. Jej odcień jest nieco inny od szkła EC. W związku z powyższym łączenie dwóch technologii w obrębie jednego okna może przynieść niezamierzone efekty estetyczne, polegające na braku jednorodności wizualnej poszczególnych szyb.
     Samo w sobie, szklenie GC prezentuje zadawalającą przejrzystość i dobrą jednolitość kolorystyczną. Okna wyglądają prawie tak samo jak tradycyjne okna przeciwsłoneczne, z tą różnicą, że mogą zmieniać swoją intensywność zabarwienia.
     Stopień optycznej jakości osiągnięty w produkcji przemysłowej określa się jako wysoki (tj. bez nieaktywnych powierzchni „zanieczyszczeń” powłoki itp.) i w związku tym prawdopodobnie wystarczający dla wszystkich aplikacji budowlanych.
     Zmienność kolorystyki i przejrzystości szyb niesie ze sobą duży potencjał kreowania ekspresyjnych rozwiązań artystycznych. Budynek może zmieniać swój wygląd odpowiadając, niczym żywy organizm, na zmienne warunki zewnętrzne. Pozwala na tworzenie gładkich, lśniących fasad. W sytuacjach, gdy nie jest to pożądane, eliminuje potrzebę stosowania zewnętrznych elementów fasadowych.
     Mankamentem pozostaje brak różnorodności kolorystycznej i ograniczona wielkość powierzchniowa szyb, co redukuje swobodę estetycznego kształtowania elewacji budynków.



***

     Szklenie gazochromatyczne jest przejawem poszukiwania rozwiązań, mających odpowiadać na problemy silnie przeszklonych i w pełni klimatyzowanych, współczesnych budynków, głównie biurowców. Budynki te cechuje większe niż kiedykolwiek zużycie energii operacyjnej.
     Należy pamiętać, że obecnie budynki odpowiedzialne są za zużycie ok. 50% produkcji światowej energii. Wpływ na to mają nie tylko straty ciepła, ale przede wszystkim zużycie energii potrzebnej na wentylację, chłodzenie i oświetlenie pomieszczeń użytkowych w tych budynkach.
     Szklenie GC pozwala na adaptację budynku do specyficznych zróżnicowanych w czasowo i klimatycznie warunków. Dynamiczna „skóra” budynku ciągle zmieniająca swe właściwości fizyczne jest elementem zapewniającym pożądany poziom oświetlenia wewnątrz budynku i wystarczającą ochronę słoneczną zapobiegającą przegrzewaniu. W ten sposób redukuje zużycie energii pierwotnej oraz kreuje przyjemne środowisko wewnętrzne.
     Technologia switchable ze swymi rozwiązaniami przyczynia się do poprawy użytkowania budynków w sensie ekonomicznym, tj. utrzymania kosztów inwestycyjnych i operacyjnych budynku na jak najniższym poziomie. W szerszym kontekście należy przypisywać jej znaczenie ekologiczne, traktując jako „narzędzie” przyczyniające się do redukcji efektu cieplarnianego przez ograniczenia emisji szkodliwych gazów.
     Zastosowanie fasad z oknami switchable wraz z wewnętrzną ochroną przeciwsłoneczną może mieć poważny udział w poprawie komfortu użytkownika, poprzez znalezienie właściwej równowagi pomiędzy ilością radiacji słonecznej wpuszczanej do pomieszczenia a negatywnymi efektami olśnienia i kontrastów. Zachowując przy tym niczym nieograniczony kontakt wzrokowy z otoczeniem może wpłynąć na polepszenie jego samopoczucia i produktywności.
     Znaczenie mają wreszcie względy estetyczne – możliwość uzyskiwania efektów przenikania się przestrzeni wewnętrznej z zewnętrzną lub też przeciwnie – odcinanie dwóch środowisk od siebie. Duży potencjał drzemie w zdolności szklenia do zmiany wyglądu – należy zakładać, że w przyszłych rozwiązaniach architektonicznych wykorzysta się tę cechę do kreowania interesujących efektów artystycznych.
     Zwraca uwagę duża akceptacja społeczna.

dr inż. arch. Janusz Marchwiński
Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Warszawa


Spis bibliograficzny:
1. Achievements and Results. Annual Treport of Fraunhofer Institute of Solar Energy, 1999-2004
2. Compagno A., Intelligent Glass Facades, Basel-Boston-Berlin 1998
3. Persson M.L., Windows of Opportunities, Uppsala University, Faculty of Science and Technology, 2006
4. Platzer W.J., Handbook for the Use of Switchable Façade Technology, Freiburg 2003
5. Platzer W.J., Switchable Façade Technology – Energy Efficient Office Buildings with Smart Facades
6. Wilson H.R., Chromogenic Glazing: Performance and Durability Issues as addressed in IEA Task 27, Freiburg
7. Wilson H.R., The Optical Properties of Gasochromic Glazing; 4th International Conference on Coatings on Glass – Braunschweig 2002
8. Windows Systems for High Performance Commercial Buildings, Center for Sustainable Building Research College of Architecture and Landscape Architecture, University of Minnesota, 2006


patrz też:

 

- Szkło termotropowe i fotochromatyczne w budownictwie , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 12/2007 ,

 

- Szklenie gazochromatyczne w architekturze , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 6/2007 
 
- Arkada słoneczna budynku „Solar Fabrik” we Freiburgu , Janusz Marchwiński,  Świat Szkła 5/2007


- Interaktywne, adaptacyjne, multimedialne – elewacje przyszłości , Katarzyna Zielonko-Jung, Świat Szkła 4/2007

 

- Szklenie elektrochromatyczne w budownictwie , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 3/2007 

 

- i-modul Fassade – przełom w regulacji mikroklimatu budynku , Marcin Brzeziński, Świat Szkła 2/2007

 

- Możliwości technologiczne szkła a poszukiwanie rozwiązań proekologicznych , Katarzyna Zielonko-Jung, Świat Szkła 2/2007

 

- Wielowarstwowe elewacje przeszklone a koncepcja przegrody interaktywnej ,  Katarzyna Zielonko-Jung, Świat Szkła 1/2007 

 

- Budynki wielkoskalarne jako struktury szklarniowe Część 2, Janusz Marchwiński, Świat Szkła 1/2007

 

- Fasady. Rozwój i nowoczesność , Tadeusz Tarczoń, Świat Szkła 1/2007

 

- Kierunki rozwoju w projektowaniu elewacji przeszklonych , Katarzyna Zielonko-Jung, Świat Szkła 12/2006 

 

- Budynki wielkoskalarne jako struktury szklarniowe cz. 1 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 12/2006

 

- Problem kształtowania okien słonecznych cz. 2 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 11/2006

 

- Problem kształtowania okien słonecznych cz. 1 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 10/2006

 

- Budynek Centrum Olimpijskiego w Warszawie , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 9/2006

 

- Technologia fotowoltaiczna na dachach budynków - spojrzenie architektoniczne , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 6/2006

 

- Kompleks biurowy RONDO-1 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 5/2006

 

- Energetyczna rola szklenia w zewnętrznych przegrodach budowlanych, Janusz Marchwiński, Świat Szkła 12/2005

 

- Fasadowość architektury słonecznej - na przykładach budynków biurowych , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 11/2005 

 

- Wielofunkcyjne ściany aktywne słonecznie w architekturze. Część 2 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 10/2005

 

- Wielofunkcyjne ściany aktywne słonecznie w architekturze. Część 1 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 9/2005

 

- Przestrzeń wewnętrzna atriów przeszklonych , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 8-8/2005

 

- Funkcja estetyczna struktur szklarniowych w architekturze. Część 2 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 6/2005 

 

- Funkcja estetyczna struktur szklarniowych w architekturze. Część 1 , Janusz Marchwiński, Świat Szkła 4/2005

- Aspekt użytkowy przestrzeni szklarniowych w budynkach biurowych i przemysłowych Część 2, Janusz Marchwiński, Świat Szkła 3/2005

- Aspekt użytkowy przestrzeni szklarniowych w budynkach biurowych i przemysłowych Część 1, Janusz Marchwiński, Świat Szkła 2/2005 

 

Czytaj także --

 

 

01 chik
01 chik