Poznałam Kamilę Mróz wiele lat temu, jeszcze jako studentkę wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od początku wyróżniała się czymś wyjątkowym: cichą determinacją, niezwykłą koncentracją na procesie twórczym i – przede wszystkim – głęboką wrażliwością. Dziś Kamila jest jedną z najciekawszych i najbardziej odważnych artystek młodego pokolenia w Polsce. Artystką, która nie tylko posługuje się wymagającą techniką szkła artystycznego, ale także z pełnym zaangażowaniem eksploruje niezwykle trudny i nadal niszowy obszar, jakim jest Plasma Art.
Ten tekst nie jest wyłącznie technicznym omówieniem jej działań, ani też prostym katalogiem sukcesów. Pisany jest z perspektywy innej artystki szkła i koleżanki Kamili, z podziwem i wzruszeniem śledzącej, jak jej sztuka dojrzewa, przekracza kolejne granice i coraz mocniej trafia do oczu i serc odbiorców.
Artystka światła i emocji
Kamila Mróz urodziła się w 1989 roku w Sosnowcu. Ukończyła Wydział Ceramiki i Szkła ASP we Wrocławiu, gdzie w 2023 roku obroniła doktorat w ramach programu „Doktorat Wdrożeniowy” – innowacyjnego projektu łączącego działania badawcze z praktyką przemysłową, realizowanego we współpracy z firmą Neon IRSA z Katowic.
To właśnie ta praca badawczo-artystyczna otworzyła przed Kamilą możliwość pełnego zaangażowania się w technikę Plasma Art – dziedzinę łączącą tradycyjne rzemiosło szklarskie, fizykę eksperymentalną i sztukę współczesną.
Kamila Mróz jest pierwszą i jedyną artystką w Polsce pracującą w tej technologii na poziomie artystycznym. Jej prace były prezentowane w Polsce, Francji, Niemczech, Bułgarii, Irlandii, Włoszech, Danii oraz USA.
Czym jest Plasma Art?
Plasma Art to dziedzina sztuki oparta na fizycznych właściwościach gazów szlachetnych zamkniętych w szklanych formach. Pod wpływem wysokiego napięcia, gazy generują widowiskowe, zmienne wyładowania plazmowe, które stają się dynamicznym źródłem światła – żywym, nieprzewidywalnym i pełnym energii.
Technika ta wymaga biegłości w formowaniu szkła palnikowego, doskonałej znajomości technologii próżniowej, umiejętności pracy z wysokim napięciem, a także precyzji i cierpliwości. Jednocześnie otwiera niesamowite możliwości: światło w obiektach Kamili nie jest dodatkiem, lecz samodzielnym bohaterem. Jest jak wewnętrzny głos ukryty w szklanej skorupie – pulsujący, reagujący, zmienny.
