Ciągły rozwój innowacyjnych szyb przeciwpożarowych umożliwia tworzenie coraz bardziej zaawansowanych architektonicznie rozwiązań, które łączą w sobie bezpieczeństwo, funkcjonalność i nowoczesny design.
Jednak szczególnie w przypadku przeszkleń zamykających pomieszczenia lub w obszarach zagrożonych upadkiem z wysokości często pojawia się pytanie, w jaki sposób można połączyć wymaganą odporność ogniową z właściwościami zabezpieczającymi przed upadkiem – połączenie wymagań, które w praktyce często powoduje niepewność co do niezbędnych badań i dokumentów dopuszczających stosowanie.

Odporność ogniowa i zabezpieczenie przed upadkiem
Szyby przeciwpożarowe są zazwyczaj wykonane ze szkła laminowanego (VG), ale nie ze szkła laminowanego bezpiecznego (VSG). Są one testowane i klasyfikowane zgodnie z normą EN 14449. Odporność ogniowa szkła odpowiada odporności ogniowej całego elementu konstrukcyjnego i jest klasyfikowana zgodnie z normą EN 13501-2. Szyby zespolone z ochroną przeciwpożarową są dodatkowo oceniane zgodnie z normą EN 1279-5. Odpowiednia klasa odporności ogniowej może być podana zarówno w oznakowaniu CE, jak i w deklaracji właściwości użytkowych.
W przypadku bezpieczeństwa przed upadkiem z wysokości, wobec braku szczegółowych wytycznych krajowych w Polsce częstokroć projektanci posiłkują się normą niemiecką DIN 18008, w szczególności przez częścią 4 tej normy. Do głównych wymagań stawianych przeszkleniom w tejże normie należą między innymi bezpieczne zachowanie przy pękaniu, wiązanie odłamków, odporność na przebicie, nośność resztkowa oraz odporność na rozwarstwianie. Metody badawcze, takie jak test uderzeniowy wahadłem (zgodnie z normą EN 12600) i test upadku kulki (zgodnie z normą EN 356), mają decydujące znaczenie dla wykazania wytrzymałości mechanicznej i bezpieczeństwa przeszkleń.
W zależności od obszaru zastosowania norma DIN 18008-4 rozróżnia różne kategorie przeszkleń. W przypadku przeszkleń przeciwpożarowych istotne są w szczególności kategorie A (przeszkleń o wysokości pomieszczenia bez poprzecznych pochwytów na wysokości parapetu) i C (z poprzecznymi prętami lub przednią belką). Przeszklenia pojedyncze muszą zasadniczo składać się ze szkła bezpiecznego laminowanego (VSG). W przypadku szyb zespolonych od strony narażonej na uderzenia można stosować wyłącznie szkło VSG (bezpieczne laminowane), ESG (hartowane) lub szkło laminowane z ESG, niemniej obowiązuje zasada, że co najmniej jedna z szyb szkła izolacyjnego musi być wykonana z VSG.









